In the name of my inspiration....

ตอนแรกก็ไม่คิดจะอัพไดอะไรหรอกนะ แต่พอได้ฟังเพลงทั้งอัลบั้ม ได้อ่านข่าวและคำวิจารณ์

เลยคิดว่าคงไม่เป็นไรที่จะออกมาลงความเห็นซักหน่อย

ขอบอกก่อนเลยว่าไม่ได้ทำเพื่อแก้ตัว แก้ต่างหรือเข้าข้างจียง เพราะไม่ได้ชอบจียงเป็นการส่วนตัวอยู่แล้วล่ะ (ชอบไอ้ด้ามากกว่าสิ่งใด)

แต่วิจารณ์และเสนอข้อคิดเห็นตามประสาคนฟังเพลงและคนที่อยู่กับเครื่องดนตรีมาเยอะคนหนึ่ง

เริ่มต้นจากข่าวนี้

กลายเป็นเรื่องวิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มชาวเน็ตเสียแล้ว เมื่อหน้าปกอัลบั้ม ‘HeartBreaker’  ของ GDragon หัวหน้าวง BIGBANG รวมไปถึงผลงานเพลง ที่ถูกสังเกตว่าไปลอกเลียนงานของศิลปินอื่นมา

หลัง จากที่ปล่อยพรีวิวเพลง Heartbreaker ผ่านทางเว็บเพจส่วนตัว GDragon ก็ถูกชาวเน็ตถล่มซะเละเมื่อถูกตั้งกระทู้ว่า ทำนองเพลงนี้ดันไปคล้ายกับเพลง Right Round ของ Flo Rida แถมความหมายบางท่อนยังไปคล้ายกับเพลง She’s Electric ของ Oasis รวมไปถึงเพลงในอัลบั้มอีกเพลง Boy ยังไปเหมือนกับเพลง Not ur girl ของ Katharine Mcphee อีกด้วย

เรื่องนี้ร้อนถึงต้นสังกัดอย่าง YG Entertainment ที่ต้องออกมาแก้ข้อครหาว่า ได้ส่งเพลงๆ นี้ไปให้ทาง Warner Music เช็คเรียบร้อยแล้วว่า ไม่ได้ลอกเลียนแบบ และยังทิ้งท้ายไว้อีกว่า อยากให้ฟังเพลงเต็มๆ ก่อน แล้วจะได้รู้ว่า ไม่เหมือนและไม่ได้เลียนแบบใครมา

ส่วน หน้าปกอัลบั้มนั้น ได้ถูกตั้งข้อสังเกตว่า มีบางส่วนคล้ายกับหน้าปกอัลบั้ม Let it come down ของวงชื่อดังทางฝั่งอังกฤษ Spiritualized ที่ออกมาเมื่อปี 2001 แถมคอนเซปท์หน้าปกผมสีขาวนั้น ดันไปคล้ายกับโฟโต้อัลบั้ม JStyle ของ อีจุนกิ อีกด้วย

 ---อ้างอิงจาก www.koreasarang.com

ก่อนอื่นหลังจากฟังเพลงในอัลบั้มนี้ พูดได้คำเดียวว่า "แปลก" ไม่ใช่แปลกเพราะไปก๊อปๆคนอื่นมาหรือพยายามทำตัวให้แปลกเพื่อสร้างกระแส

แต่ความรู้สึกเรา ทีมงานต้องการทำให้ "แปลก" เพื่อดึงเอาตัวคอนเซปของอัลบั้มนี้ออกมาอย่างเด่นชัด

เริ่มแรกคือภาพประกอบ หรือโฟโต้แจ็คเก็ตในอัลบั้ม

อ้างอิง : 징징대요/BIGBANGPOP

ที่บอกว่าเหมือนรูปภาพในโฟโต้อัลบั้มของอีจุนกิ

เริ่มเห็นสิ่งที่เค้าต้องการสื่อรึยังเอ่ย ถ้ายัง เราจะลองชี้ให้เห็นตามความคิดของเรา

เอาจากปกของจุนกิก่อนนะ แรกเห็นเรารู้สึกถึงความนิ่งเฉยไร้ชีวิต ซึ่งปกติการใช้คอนเซปขาวโพลนแบบนี้

จะให้ความรู้สึกนี้ แต่ของจุนกิ ดูซอฟท์และเปลือยมากกว่า สามารถจินตนาการหรือคิดไปต่างๆนาๆได้มากกว่า

ในขณะที่จียง จะรู้สึกกระด้างกว่ามาก รวมถึงแอปเปิ้ลสีแดง สำหรับเรา อัลบั้มนี้ของจียงชื่อว่า

Heartbreaker : นักหักอก 555+ แต่ไอ้คำนี้มาดูตามเนื้อหาของเพลงจริงๆ มันไม่ได้หมายถึงจี

มันหมายถึงผู้หญิงของจียงต่างหากที่เป็น heartbreaker แอปเปิ้ลที่จีถืออยู่มันน่าจะหมายถึง "หัวใจ" มากกว่า

ดังนั้นการใส่สีแค่ลูกแอปเปิ้ลเป็นการสื่อความหมายของอัลบั้มได้ชัดเจนที่สุดคือ "หัวใจ" คอนเซ็ปก็ไม่เหมือนกันแล้วเห็นมะ ถ้ามาคิดอีกแบบ แอปเปิ้ลคือสัญลักษณ์แห่งความสงบสุข และความเป็นนิรันดร์ด้วย การตัดเฉดภาพให้ขาวโพลนหรือขาวดำแล้วเน้นสีเฉพาะจุดก็เป็นเทคนิคการสร้างภาพที่แพร่หลาย ใครๆก็ทำ มีคนทำมาก่อนหน้าที่จะมีโปรแกรมโฟโต้ช็อปด้วยซ้ำ ถ้าจะตำหนิทีมงานของวายจี ก็ควรตำหนิทีมงานของจุนกิด้วยเช่นกัน

มากันที่หน้าปกอัลบั้ม 

ที่ว่าเหมือนปกอัลบั้มของวงดนตรีฝั่งตะวันตก เราขอเอาภาพมาเทียบแล้วกันนะ

ของจี

ของเขา

เห็นแล้วรู้สึกอยากชื่นชมคนนั่งจับผิด สักแต่ว่าจับผิดจนแยกงานพิมพ์กับงานหล่อหรืองานปฏิมากรรมไม่ออก = =!

คือ.... หน้าปกของจียง เป็นลักษณะการประทับใบหน้าลงไปเลยเป็นงานนูนต่ำ แต่อีกอัน เป็นงานหล่อปูนนูนสูงอย่างเห็นได้ชัด  อันนี้เราให้ไปคิดเอาเองแล้วกันนะ ใช้วิจารณญาณของแต่ละคน ไม่ขอชักจูงอะไร เราก็ไม่ได้มีความรู้ด้านนี้มากมายหรอก อาจใช้ศัพท์อะไรผิดไปบ้าง แต่ขอให้ใช้ความเข้าใจเอาแล้วกัน อย่าหวังสาระจากเรามาก เหอๆ (เพื่อนเรียนทัศนศิลป์แห่งมหาวิทยาลัยศิลปะชื่อดังนั่งอยู่ข้างๆ ก๊ากกก)

เข้าสู่ทำนองเพลงที่คล้ายกันบ้าง

เพลง Heartbreaker ของจียง http://www.youtube.com/watch?v=0QMoXatboJ8

เพลง Right Round ของ Flo Rida http://www.youtube.com/watch?v=HIKEJkFNgyQ

เอาไปทั้งภาพและเสียง ฟังแล้วเหมือนแค่ช่วงแรก ไม่สิ ฟังเผินๆถึงเหมือน แต่การใช้คำว่าใช้ทำนองเหมือนกัน

มันค่อนข้างจะหลุดโลกไปนิด ทำนองของเพลงทั้งสองเพลงนี้ต่างกันเกือบจะสิ้นเชิงเลยนะ แต่ถ้าฟังเพลงดีๆ

สิ่งที่คล้ายกัน แค่วิธีการแร๊พของจียง เท่านั้นที่เหมือนกับฟลอริด้า ซึ่งตามความเห็นเรา เราว่ามันเป็นเจตนาดีของจียงมากกว่า ที่ลองสร้างสรรค์วิธีแร๊พใหม่ๆ ซึ่งการแร๊พแบบติดๆกันแบบนี้ ไม่ได้มีแค่ Flo Rida ซะหน่อย แร๊ปเปอร์โนเนมหลายคนก็ใช้วิธีนี้ ถือเป็นสีสันด้วยซ้ำเพราะเพลงแร๊พ สำหรับคนที่ไม่ใช่คอเพลงแนวนี้ ฟังแล้วจะคล้ายคนมาบ่นๆ พูดเป็นสิบๆคำในสองวินาที การปรับจังหวะและวิธีการทำให้มันน่าสนใจ มันเป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ และวิธีการแร๊พบนโลกนี้ มีไม่มากหรอก ใครๆก็รู้ว่ามันเหมือนๆกันหมด แทบไม่มีอะไรแตกต่างกัน มันจะซ้ำ หรือใช้วิธีแร๊พเดียวกันดาวหางคงไม่ชนโลกหรอกนะ อีกอย่างวิธีการแร๊พถือเป็นทักษะธรรมชาติที่มนุษย์ทุกคนสามารถฝึกฝนได้ ไม่ใช่ทรัพย์สินทางปัญญาที่จดลิขสิทธิ์ระบุเจ้าของกันได้

เอาล่ะ

ไม่รู้ทำไมทุกครั้งที่มีการสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ ต้องถูกวิจารณ์แบบไร้เหตุผลหรือปิดหูปิดตาแบบนี้ด้วย การออกมาพูดแบบนี้มันเกิดขึ้นแค่ประเดี๋ยวประด๋าว แต่กับคนทำเพลง มันเหมือนชงักปักหลัง บั่นทอนกำลังใจ และเกิดความกลัวที่จะสร้างสิ่งใหม่ๆ คิดแล้วหดหู่ไปด้วย เพราะเราเป็นคนหนึ่งที่ชอบงานเพลงนะ เราชอบเครื่องดนตรี ชอบโน๊ตดนตรี และสามารถอ่านหนังสือสอบไปฟังเพลงไปด้วยได้โดยสมาธิไม่ขาดหาย เอาง่ายๆคืออาบน้ำยังฟัง เราเลยอยากให้ใครก็ตาม เวลาฟังเพลงซักเพลง ควรฟังให้ลึกไปถึงเจตนาของคนทำเพลง ไม่ใช่ฟังแค่จบเพลงแล้วออกมาวิจารณ์ นอกจากจะยิ่งทำให้ตัวเองดูตื้นเขินแล้ว ยังทำให้คนอื่นๆที่เขาฟังเพลงเป็นดูถูกอีกด้วย  สำหรับเรา เพลงของจียงไม่ติดหูเราหรอก 555+ เราไม่ค่อยชอบฟังเพลงแนวนี้เท่าไหร่ แต่ถ้าดูจากความตั้งใจ ความพยายามที่จะสร้างสรรค์ผลงานถือว่าเยี่ยมยอด จะถามว่าเราชอบไม๊ ยังยืนยันคำเดิมว่า "ไม่" เพราะเราไม่ได้พรีเฟอร์เพลงแนวนี้จริงๆ แต่เราเห็นคุณค่าของมันมากกว่า เพลงที่เราไม่ชอบฟัง ไม่ใช่ว่าเรามองว่าเพลงนั้นกาก แต่มันเป็นความชอบส่วนตัวเท่านั้นเอง ดังนั้น อยากให้ทุกคนมองงานเพลงที่คุณค่า ไม่ใช่รสนิยมส่วนตัว

มองอะไรให้กว้างขึ้น แล้วจะรู้ว่าก่อนหน้า มุมมองของเราช่างแคบเหลือเกิน~

ปล. บทความเราไม่ได้หวังให้ใครเข้ามาเห็นด้วยหรือคล้อยตาม เป็นเพียงข้อคิดเห็นส่วนตัว แล้วแต่วิจารณญาณของแต่ละคนซึ่งเราไม่ขอก้าวก่าย ใครจะนำไปกระจายต่อ หรือเผยแพร่ เราไม่หวง แต่บอกทิ้งไว้ในเม้นต์ก่อนนะคะ เพราะบทความของเราอาจทำให้คนบางกลุ่มไม่พอใจ อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของเขาแล้วล่ะ

NISA~LK

 ...............................................

edit @ 19 Aug 2009 01:26:22 by N I S A ~ LK